Lanzarote

Lanzarote is het meest noord-oostelijk gelegen eiland van de archipel "Isla Canarias".  Deze archipel uit zeven grote en zes kleinere eilanden in de atlantische oceaan, gelegen op ongeveer 125 km van de Marokkaanse kust en ongeveer 1100 km van het Spaanse vasteland.

De Canarische eilanden zijn opgesplitst in twee provincies.  De meest westelijk gelegen eilanden Tenerife, La Palma, La Gomera en El Hierro behoren tot de provincie "Santa Cruz de Tenerife", terwijl de oostelijk gelegen eilanden Gran Canaria, Fuerteventura en Lanzarote tot de provincie "Las Palmas de Gran Canaria" behoren.

Lanzarote, ook wel "Conejera" genoemd door de lokale bevolking, is ook bekend als het eiland met zijn 100 vulkanen.  Lanzarote, samen met de kleinere eilanden La Graciosa, Alegranza, Montaña Clara, Roque del Este en del Oeste, beslaat een oppervlakte van 900 km², met een lengte van 65 km en 21 km breed (breedste punt).

De naam Lanzarote komt van de Genuaanse ontdekkingsreiziger Lancelotto Malocello, die in 1336 de eerste zou zijn geweest die het eiland bezocht.  In 1402 werd het eiland, in opdracht van de Spaanse kroon heroverd door de Normandische baron Jean de Béthencourt, die voet aan land zette op de Papagayo-stranden.

Sindsdien behoort Lanzarote, en tevens alle andere Canarische eilanden, tot de Spaanse staat.

Het logo van Lanzarote werd ontworpen door de kunstenaar - architekt César Manrique en stelt een uitbarstende vulkaan voor, bekeken vanuit de lucht. Dit stelt de innovatieve en creatieve kracht voor van Lanzarote.